個人檔案เรื่องของคนชื่อ "คนที่หน...相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
|
เรื่องของคนชื่อ "คนที่หนึ่ง"เรื่องไม่เป็นเรื่องของเราเอง.... 14 June "Fineday13" 13th ART THESIS EXHIBITION "FINEDAY 13" BY THE DEPARTMENT OF VISUAL COMMUNICATION ARTS: ASSUMPTION UNIVERSITY GUEST SPEAKERS JUNE 19,thu 15.00 : ชาย ลิมานนท์ : DisplayEgazine 19.00 : ปิติพงศ์ เนตรแก้ว : Digital Magic JUNE 20,fri 16.00 : เอส : ผู้กำกับภาพยนตร์ “เพื่อนสนิท” 19.00 : สุทธิชาติ ศราภัยวานิช : "Joe the Sea-cret Agent" JUNE 21,sat 15.00 : CG+ 19.00 : Blu Fairy JUNE 22,sun 15.00 : ทรงศีล ทิวสมบุญ : ถั่วงอกกับหัวไฟ 19.00 : B.O.R.E.D. ***ร่วมสนุกกับการประมูลของที่ระลึกจากguests www.fineday13.com You're invited!!!!!! 10 February ยังมีชีวิตไม่รุจะอัพอะไรว่ะ...เอาเป็นว่าตอนนี้เรายังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้น่อ...แค่นั้นแหล่ะ5555+31 December ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่...ก้ออย่างว่าแหล่ะ ปีเก่าไปปีใหม่ก้อมา
ปีนี้เป็นปีที่เรายอมรับเลยว่าเหนื่อยมากๆ
หลายๆอย่างไม่ว่าทั้งเหนื่อยกาย และทั้งเหนื่อยใจ
เป็นปีที่เราเสียน้ำตาบ่อยโคตรๆ ทั้งเรื่องที่เป็นเรื่องกับเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง..
ยังไงเสียก้อขอให้ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เป็นปีที่ทำให้ทุกๆคนที่เรารุจัก และไม่รุจักประสบความสำเร็จในทุกๆเรื่องละกันนะ
แค่นี้แหล่ะ
จบข่าว!!!!
อันนี้ขอส่วนตัวหน่อยนะ...
เหนื่อยใจมากๆช่วงนี้
รุสึกว่าทำไมเราจะต้องคอยเอาใจใส่กับความรุสึกของคนรอบข้างตลอดเวลาวะ
ทำไมคนอื่นๆ ไม่คิดจะมาเอาใจใส่ความรุสึกของเราบ้างล่ะ...
บอกว่าห่วงอนาคตๆของเรา อยากให้เรามีอนาคตที่ดี
แล้วไหนล่ะ ไอ้ความเป็นห่วงที่ว่า...
ทุกคนก้อดีแต่ปากทั้งนั้แหล่ะ
ทุกวันนี้เรารุสึกเลยว่า เราอ่ะลืมวิธีที่จะพูดระบายความรุสึกกับคนอื่นๆไปแล้วนะ
ทุกวันนี้เราก้อเหมือนมนุษย์เก็บกดไปเลยคนนึง
ไม่ว่าเราอยากจะพูดอะไร ระบายอะไรก้อไม่มีใครสนใจจะรับฟัง
กลับกลายเป็นว่าเราต้องมานั่งรับฟังเหตุผลอะไรบ้าๆนั้นอีก
มีใครเคยรุมั้ย ว่าเวลาเราไปอยู่อีกบ้านนึง
เราถูกปฏิบัติยังไง...ก้อไม่มีใครสนใจ
พอเราจะพูด.... ก้อกลับกลายเป็นว่าเราไม่ให้ความเคารพผู้ใหญ่
นี้ถ้าเราไม่เห็นแก่คุณย่านะ เราไม่ทนหรอกนะ
ไอ้ที่คอยมานั่งทนฟังเขาคอยเหน็บแนม
ไอ้ที่คอยมานั่งจิกใช้เราเหมือนแสดงให้เราเห็นว่าเขายังเป็นญาติผู้ใหญ่อีกน่ะ..
อีกอย่างเราก้อไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นเด็กที่คอยฟ้องผู้ใหญ่หรอกนะ
มีใครรุมั้ยล่ะ ว่าใน1วันน่ะ เราร้องไห้กี่หน...
ก้อไม่มีหรอกนะ
พอเราร้องไห้ที ก้อกลายเป็นว่าเราไม่มีความเข้มเข็ง
เราไม่มีความเป็นผู้นำ เราทำให้คนอื่นเป็นห่วง..
ทุกวันนี้ที่ไม่ได้ร้องไห้ ให้คนอื่นเห็นนิเพราะไม่อยากให้เป็นห่วงกันก้อแค่นั้น..
อีกอย่างเราก้อขี้เกียจมาคอยนั่งตอบคำถาม...
ทุกวันนี้ก้อได้แต่ทำหน้าปกติ ไม่แสดงความรุสึกอะไร
ไม่ใช่เพราะไม่อยากให้คนอื่นคิดมากเหรอ???
มีใครรุบ้างมั้ยล่ะว่าเราอ่ะ ระยะปานกลางระยะสุดท้ายแล้วอ่ะ
ที่ว่าเป็นไอ้โรคซึมเศร้าอ่ะ.. ก้อไม่มีใครรุหรอก
ไม่เคยมีใครรุหรอกว่าเราอยากจะพูดอะไร อยากจะทำอะไร คิดอะไรหรอก
ทุกคนรุแค่ว่าเราจะต้องทำอะไรให้เขาก้อแค่นั้นเอง...
18 December กดดัน..ไม่รุว่าจะเรียกเป็นความกดดันรึเปล่านะ...
แต่ช่วงนี้รุสึกเซ็งกับหลายๆอย่างที่อยู่รอบๆตัวเรา
แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องในบ้านมากกว่าอ่ะ..
สงสัยเป็นเพราะว่าเราเป็นพี่คนโตมั้ง
ความคาดหวังจากทางบ้านนิ ก้อเลยเยอะกว่าชาวบ้านไปโดยปริยาย
ทั้งๆที่คนอื่นๆก้อน่าจะได้การคาดหวังบ้าง...
รึไม่ก้อน่าจะทำอะไรแทนเราได้บ้าง (อันนี้เริ่มเข้าข่ายเกี่ยงงานละ 55)
คือเราก้อรุนะเรื่องคุณย่าน่ะ...
ที่ว่าเราจะต้องไปนอนเป็นเพื่อนคุณย่าทุกคืนน่ะ
แต่อย่าได้ป่ะ ที่จะต้องมาวางกฏเกณฑ์ว่าจะต้องมานอนกับย่าก่อน3ทุ่ม
(คืออันนี้ย่าไม่ได้เป็นคนวางกฏหรอก.. แต่ลูกสาวคนงามของย่านิแหล่ะเป็นคนวางกฏ)
แล้วก้อนะ...บ้านย่าก้อไม่ได้ติดเนท!!! เราก้อได้แต่เซ็งเป็ดไป
เพราะลูกสาวคนงามนิ ตอนแรกชีก้อว่าจะไปติดๆให้
แต่ก้อไม่ว่ะ...
นี้ผ่านมาจะ3 เดือนละ ตั้งแต่อาเราเสียน่ะ..
เรื่องดูแลคุณย่า เราก้อไม่ได้อยากจะเกี่ยงนะ
เรายินดีและเต็มใจที่จะทำและดูแล
เพราะถือว่าเป็นการให้ความสุขกับคนอื่น
เพราะช่วงนี้ถือได้ว่าคุณย่าติดเรางอมแงม...
เป็นหลานรักไปโดยปริยาย โฮะๆๆๆๆ (ลูกสาวคนงามนิ ตาร้อนผ่าวๆ)
แต่บางคราวเราก้อลำบากใจอ่ะ
เพราะบางทีเราจะมานั่งที่บ้านมานั่งทำงาน
คุณย่าก้อทำทีขอร้องให้เราไปนั่งเป็นเพื่อนเขาตอนกลางวัน..
แถมทำท่าจะร้องไห้อีก ถ้าเราไม่ไปอยู่เป็นเพื่อนเขาน่ะ...T-T
แต่ก้อนะ...ทำไงได้อ่ะ จะให้คนแก่ร้องไห้เพราะเราหรอ ไม่ดีม๊างงงง...งง
แถมธีสิสที่ว่าต้องทำนิก้อไม่ค่อยได้ไปไหนเหอะ...
อันนี้กดดันของจริง เหอๆๆๆ
ก้อทำไงได้อ่ะ....คิดไม่ออกอ่ะ
แถมเราต้องมาเจอสภาพแวดล้อมแบบนี้อีกอ่ะ
( ต้องมานั่งฟังผู้ใหญ่ทะเลาะ และเกี่ยงงอนกัน แถมมีการมาด่ากระทบเราอย่างจังอีก ด้วยความที่เราเป็นหลานรัก...)
ก้อเลยเครียสสสสส...ไปตามๆกัน
นิยังดีนะเนี้ย ที่ยังมีแม่คอยให้กำลังใจห่างๆอ่ะ
แล้วก้อยังดีที่ว่าคุณย่าไม่ค่อยมาเรื่องมากอะไรกับเรา
สำหรับคุณย่าอ่ะ ขอแค่ให้เราไปนั่ง ไปคุย ไปนอนกับเขาใกล้ๆทุกวัน เขาก้อมีความสุขแล้วล่ะ
คิดดูดิ...เราไปหาคุณย่าทีไรอ่ะ (ก้อทุกวันอ่ะ)
คุณย่าเจอหน้าเราปั๊บ คุณย่าจะเรียกเราไปกอด ไปหอมแก้มทุกครั้งพร้อมกับทำหน้าดีใจอ่ะ
เห็นอย่างนี้แล้วจะเกี่ยงไม่ไปอยู่กับคุณย่ายังไงไหวล่ะ...
แต่ที่เราเซ็งสุดๆในตอนนี้อ่ะ
ก้อเรื่องที่ว่าคุณย่าจะช่วยส่งเราต่อโทอ่ะ
(อันนี้ก้อไม่รุนะว่าเราจะ มีปัญญาได้ต่อรึเปล่า 555)
คราวนี้แหล่ะเรื่องใหญ่เหอะ...
โดนเพ่งเล็งกันถ้วนหน้า ยิ่งกว่าในละคร7สีอีก...555
แถมยังโดนforceอีก ว่าเนี้ยคุณย่าเขาจะส่งเสียแล้วก้อไปดูแลย่าซะ
ขอโทษเหอะ... เราไม่ได้เป็นคนประเภทประจบประแจงเพื่อหวังผลประโยชน์หรอกนะ
ถ้ามาว่าเราอย่างนี้มากๆอ่ะ ระวังเหอะ..จะเกิดการประชดไม่ไปอยู่กับคุณย่า
ถ้าเราไม่ไปอยู่กับคุณย่าอ่ะ ก้อน่าจะรุนะว่าจะเกิดอะไรขึ้นน่ะ หึหึหึ
(สำคัญที่ตัวผิดไปรึเปล่าวะนั้น)
แต่ก้อนะ...ที่เราทำทุกวันนี้นิ เราทำด้วยความเต็มใจนิหว่า
อีกอย่างน่ะพวกเรา 4 พี่น้องก้อคอยไปดูแลคุณย่าตั้งแต่ก่อนคุณอาจะเสียเสียอีก
ไม่ใช่พอคุณอาเสียปั๊บ แล้วค่อยมาเอาใจเลียแข้งเลียขานิ...
ไอ้ที่ว่าๆเราเป็นหลานรักในตอนนี้นะมันก้อยกตัวอย่างได้อ่ะ
ขนาดน้องชายเราที่เป็นหลายรักจะไปอยู่นั่งเล่น คุยเล่นเป็นเพื่อนคุณย่าอ่ะ
วันก่อนไปนิ โดนไล่กลับมาบ้านจะให้เราไปอยู่แทนเลยเหอะ...
(ความหมั่นไส้ในหมู่ญาติผู้ใหญ่ก้อเลยเกิดขึ้น...5555+)
ไม่เป็นไรเว้ย...ถึงแม้ว่าช่วงนี้จะเป็นที่หมั่นไส้ของญาติผู้ใหญ่บ้าง
แต่ก้อรุสึกดีว่ะ ที่เป็นคนโปรดของคุณย่า
ใครก้อแตะอะไรเราไม่ได้ช่วงนี้ แตะดิเป็นเรื่อง (คุณย่าจัดการ 555)
ถือเป็นการล้างแค้นไปในตัว (ละคร7สีมากๆ)
ตอนนี้พวกเรา4 พี่น้องก้อเลยมีคุณย่าเป็น backup ให้
แต่ก้อนะ เราจะไปแสดงอะไรออกมากก้อไม่ได้ว่าเราสะใจ โฮะๆๆๆ
แต่ก้อรุสึกดีนิดๆ ที่ความแค้นฝังหุ่นที่โดนมาแต่เด็กๆนิ ย้อนกลับไปหาพวกนั้น...
เขาเรียกว่ากรรมตามสนองใช่มะ...
คราวนี้ละใครจะมาปอกลอกคุณย่านะ เราจะจัดการให้หมดเลย555
อันนี้เรียกว่าตบตีเพราะมรดกรึเปล่าเนี้ย...
นี้มันละครช่อง7 ชัดๆ!!!!
8 December เหนื่อย...ช่วงนี้รุสึกเหนื่อยๆยังไงชอบกล
สงสัยคงเป็นเพราะมันมีหลายๆเรื่องโถมเข้ามาติดๆมั้งน่ะ
เอาวะสู้ต่ออีกหน่อย เดี๋ยวก้อดีเอง
สู้ว้อยยยย!!!
วิธีการระบายอารมณ์ของเรานอกจากจะร้องไห้ ก้อคงมีวิธีนี้อีกละมั้งน่ะ
เอาละสู้ต่อไป...
นี้กะว่าจะหาเวลาไปทำบุญล้างซวย เสริมบารมีให้ครอบครัวนะเนี้ย
รุสึกว่าช่วงนี้บ้านเราเจอบ่อยไปป่ะ... 28 October รุสึกมั้ยรุสึกมั้ยว่าปิดเทอมรอบนี้ ยังไม่อยากให้เปิดเทอม
ใครไม่รุสึก แต่เราก้อรุสึกอ่ะ
แต่บางทีการอยู่กับบ้านเฉยๆ ก้อน่าเบื่อนะ
อยากไปเจอเพื่อนๆมากกว่าอ่ะ
แค่นั้นแหล่ะ
โลกนี้มันช่างโหดร้ายนัก
กับ Thesis ที่รอเราอยู่
เหอๆๆๆ 23 October ปิ๊กบ้านแล้วเจ้า...และแล้วทริปที่ไปเที่ยวกับเพื่อนฝูง ที่ไปไกลถึง ปาย และเชียงใหม่ก้อได้จบลง
รอบนี้ไปกันตั้ง16คนแหน่ะ.. ไม่ใช่น้อยเลยเนอะ
ก้อมี เรา นัด พีช ไวท์ ณัฐ(จิว) ติ เม่น หยุง เติ้ล ป๋าเบ๊นซ์ เป่า ฮง ก้อง อาร์ม โบ๊ต แม๊กซ์...
ดูจากรายชื่อแล้ว น่าสนุกใช่เล่นเนอะ...
ไปรอบนี้นิสาวๆได้เป็นสาวสก๊อยกันถ้วนหน้า 555+ เพราะต้องนั่งซ้อนมอเตอร์ไซต์หนุ่มๆกัน
แจ่มมาก!!!
แต่ไปรอบนี้ได้ข่าวว่าหลายคนก้อแอบเหนื่อยเหมือนกัน แต่เหมือนว่าพวกเธอจะสนุกกันนะ
ส่วนเราก้อได้แต่ให้กำลังใจโดยการนั่งซ้อนท้ายเป็นสาวสก๊อยดูพวกเธออยู่ห่างๆ...
แล้วรอบนี้ที่ไปคนก้อเจ็บกันหลายคนอ่ะ รวมทั้งเราด้วย ฮุฮุ
แต่ของเรานิออกไปทางท้องไส้ ไม่ดีมากกว่านะ แต่ดีขึ้นละ..
ก้อให้ไวท์ กะ แม๊กซ์หายไวๆละกันนะ
แต่น่าจะดีใจนะแม๊กซ์ อุตส่าได้เข้ารพ.เดียวกันกับพี่ฟิล์ม!!!
ส่วนพวกเราก้อได้แค่ไปช๊อปปิ้งที่ร้านของน้องพอลล่าเท่านั้นแหล่ะ ไม่มีบุญถึงขั้นนั้น!!!
เอาไว้พวกเราไปกันใหม่ละกันนะ
ตอนนี้พวกเรามาเตรียมพลังต่อสู้กับ thesis กันดีกว่าเอิ๊กกก...
ปล. ที่เปลี่ยนสีตัวหนังสือไม่ใช่อะไรหรอก แค่อยากเปลี่ยนอารมณ์บ้าง!!!
บ่ไจ๊ in love อยู่นะเจ้า!!!
ยังรอเหยื่ออยู่ 555+
แต่แอบอ่านยากว่ะ
23 September สนมั้ย...เคยคุยโทรศัพท์กับพี่คนนึง ซึ่งสนิทกันพอสมควร
ถึงเรื่องแฟน... สารพัดจะแฟนอ่ะ
ประเด็นแรกพี่เขาถามเราว่า "น้องหนึ่งๆ น้องหนึ่งนิมีแฟนรึยังอ่ะ.."
เราก้อตอบไปอย่างฉะฉานว่า "ยังอ่ะพี่" แถมพ่วงท้าด้วยประโยคอันน่าภูมิใจ "ไม่เคยมีแฟนด้วย!!!"
(ถ้าเพื่อนสนิทๆกันก้อจะรุว่าอะฮั้นตอบด้วยหน้าตา และน้ำเสียงเป็นเช่นไร)
.
.
.
.
.
.
พี่.... - ไมวะ ไม่มีคนจีบรึไง
เรา....- มี... แต่ไม่เอา (แอบภูมิใจว่าสวยเลือกได้)
แต่นานแล้วนะสมัยมัธยม...
พี่.... - แสดงว่าจีบแค่คนเดียวอ่ะดิ
เรา....- เปล่า... มีเหยื่อหลายรายที่เคยติดกับ (แอบภูมิใจว่าสวยเลือกได้ again!!!)
พี่.... - อ่าว แล้วไม ไม่เอาสักคนวะ...
เรา....- ไม่เอาอ่ะ... คุยแรกๆมันก้อโออ่ะพี่ แต่นานๆไปแม่งเริ่มเห็นอะไรหลายๆอย่างจากพวกมันก้อเลยไม่เอา (สวยเลือกได้ๆ)
กลัวด้วยแหล่ะ เห็นเพื่อนๆมันมีแฟนกันนิ โอ๊ยยยวุ่นวายว่ะพี่!!! ไปด่าเขาเยอะกลัวกรรมตามสนอง!!!
พี่.... - 555+ ระวังนา เราจะไม่มีช่วงเวลานั้นไป
เรา....- ช่วงเวลาไรอ่ะ (ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว...มึนงงเล็กน้อย ตามtrend)
พี่.... - ช่วงเวลาที่เรามีแฟนสมัยวัยรุ่นไง มันชื่นใจนะเฮ้ย...
เรา....- หรอๆ แล้วไงต่อๆ
.
.
.
.
.
.
พี่.... - ก้อไม่ไง.. แล้วเพื่อนๆแกไม่มีมาหลงจีบบ้างหรอวะ
เรา....- ไม่มีๆ มันก้อไม่กล้าคิดหรอก หนูก้อไม่กล้าคิด... เพื่อนกันๆ
พี่.... - ตอนแรกมันคิดรึเปล่า แต่ด้วยนิสัยของแกแล้วแบบ... (คิดๆๆๆ)
แบบตอนแรกมันเข้าหาด้วยเพราะความตั้งใจจะมาจีบ แต่แกเล่นไปกอดคอ ต่อยกับเขา
แล้วมันก้อเกิดอาการมึนๆ ว่าเฮ้ยกรูมาจีบนาเว้ย.... และแล้วมันก้อเปลี่ยนความตั้งใจมาเป็นเพื่อนแกไง
เรา....- หรอ...ไม่ยักรุแฮะ อย่างนี้ก้อแสดงว่าหนูก้อมีเสน่ห์น่ะสิ มิน่าเพื่อนผ้ชายกระจุย โฮะๆๆๆ
มันคงจะเปลี่ยนความตั้งใจกลางคันแน่ๆ โฮะๆๆๆ
พี่.... - -_-"
ทุเรศศศศ....ศศ คิดไปได้..
5555555555+
.
.
.
.
.
.
.
.
เรา....- สงสารผู้ชายด้วยเหอะพี่ ถ้าได้หนูมาเป็นแฟน 555+
พี่.... - เฮ้ย..เคยได้ยินป่ะ ความโชคร้ายในความโชคดีไง
เรา....- ยังไงอ่ะ (ทำหน้าแอ๊บแบ๊ว agian)
พี่.... - ก้อแบบ ผู้ชายที่โชคร้ายของแกอ่ะ แกอาจจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกก้อได้...
แล้วแกก้ออาจจะเป็นผู้หญิงที่โชคร้าย ที่มาคบกับเขา แต่เขาอาจจะเป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลกก้อได้เว้ย!!!
เรา....- (พูดเหมือนจะแต่งงานเว้ย - คิดในใจ)
เออนั้นดิ.... แล้วใครจะเป็นผู้ชายที่โชคร้ายคนนั้นล่ะ
พี่.... - ไม่รุเว้ยย จัดการเอง
(บลา บลา บลา - พี่เขาโทรมาคุยเอง เราไม่ได้จ่ายตังค์)
.
.
.
.
.
.
.
.
แล้วคุณสนใจจะมาเป็นผู้ชายที่โชคร้ายมั้ยล่ะ???
เผื่อว่าฉันอาจจะเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในโลกก้อได้!!!
16 September เกรียน...ก้อไม่ใช่ว่าจะเจอใครเกรียนอะไรหรอกนะ..
เพียงแต่ว่าวันนี้เราได้เข้า blog ของว่าที่ทันตะคนนึง พี่หมอเมฆ (ไม่รุจักหรอก 5555)
เจอentryนึง ที่พี่เขาว่าด้วยความเกรียนของไทยได้ โกอินเตอร์...
ติดตามอ่านได้ทีนี้ http://ultimatemek.exteen.com/20070719/entry ตลกดี
แล้วพี่เขาก้อยังมีlink ไปที่เวปนี้อีก http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B9%80%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%99
แอบตกใจอ่ะ ขนาดเวปนี้ยังมีอ่ะ...
เพิ่งรุๆ 555
แค่นี้แหล่ะ!!! 8 September สาหัส"นศ.สาวปี4 แตกโห กลางห้องพักอาจารย์ ณ Q1"เหตุเกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน 2550 เวลา 14.30 น. นส.หนึ่ง(นามสมมติ) ได้เข้าไปส่งงานอาจารย์ที่ห้องพักอาจารย์ หรือเป็นรู้จักกันดีในนศ.ภาควิชา นิเทศศิลป์ว่า Q1 ระหว่างที่เข้าไปส่งงานนั้น อาจารย์กิ๊ฟต์ (นามสมมติ) ได้อึ้ง ทึ่งกับผลงานของนส.หนึ่ง ถึงขั้นถามว่ามีปัญหาอะไร ทันใดนั้นเองนส.หนึ่งซึ่งมีอาการบอบช้ำกับการทำpre-thesis อยู่แล้ว เกิดบ่อน้ำตาแตกกลางห้อง โดยมีอาจารย์กร (นามสมติ),อาจารย์สุ (นามสมมติ),อาจารย์แต้ว (นามสมมติ),นส.ป่าน (นามสมมติ) และนส.กวาง (นามสมมติ) เป็นพยาน...
ขี้เกียจเล่าข่าวต่อละ รุแต่ว่านอยมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กับpre-thesisที่จะต้องpresentกันในศุกร์นี้อ่ะ
ร้องไห้เป็นวันๆมาหลายวันละ อยู่กับหน้าจอคอมจนไม่รุจะเป็นยังไง..
ทำจนไม่รุว่าจะไปแก้ตรงไหน เติมตรงไหน เพราะความคิดมันก้ออยู่ที่เดิมอ่ะ..
เบื่อแล้วนะ!!! อยากผ่านๆๆๆๆ อยากจะจบวิชานี้ได้แล้วอ่ะ.. |
|||||||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知
|
|
